<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
<channel>
	<atom:link href="https://www.fsspx-fsipd.lv/uk/knigi/bible-chslav-1757/biblerss/biblechslav/20/30/rss?format=raw" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<image>
	  <url>https://www.fsspx-fsipd.lv/media/com_zefaniabible/images/bible_100.jpg</url>
	  <title>Библия на церковнославянском (1757)</title>
	  <link>https://www.fsspx-fsipd.lv/uk/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/20-job/30-chapter?ord=040826</link>
	</image>
	<title>Библия на церковнославянском (1757)</title>
	<link>https://www.fsspx-fsipd.lv/uk/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/20-job/30-chapter?ord=040826</link>
	<generator>Zefania Bible</generator>
	<language>uk-ua</language>
	<copyright>Pro Hereditate Catholica</copyright>
	<description>Job chapter 30</description>
	<item>
		<title>Job chapter 30</title>
		<link>https://www.fsspx-fsipd.lv/uk/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/20-job/30-chapter?ord=040826</link>
		<guid>https://www.fsspx-fsipd.lv/uk/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/20-job/30-chapter?ord=040826</guid>
		<pubDate>Wed, 08 Apr 2026 21:00:53 +0300</pubDate>
		<description>
				Ныне же поругашамися малейшии: ныне учат мя от части, ихже отцев уничтожах, ихже не вменях достойными псов моих стад.
				Крепость же рук их во что мне бысть? У них погибаше скончание.
				В скудости и гладе безплоден: иже бежаху в безводное вчера сотеснение и бедность:
				иже обхождаху былие в дебрех, имже былие бяше брашно, безчестнии же и похуленнии, скудни всякаго блага, иже и корение древес жваху от глада великаго.
				Восташа на мя татие,
				ихже домове беша пещеры каменны:
				от среды доброгласных возопиют, иже под хврастием дивиим живяху:
				безумных сынове и безчестных, имя и слава угашена на земли.
				Ныне же гусли есмь аз им, и мене в притчу имут:
				возгнушалися же мною отступивше далече, ни лица моего пощадеша от плюновения.
				Отверз бо тул Свой уязви мя, и узду устам моим наложи.
				На десную отрасли восташа, нозе свои простроша и путесотвориша на мя стези пагубы своея.
				Сотрошася стези моя, совлекоша бо ми одежду.
				Стрелами своими устрели мя: сотвори ми, якоже восхоте: в болезнех скисохся, обращаются же ми скорби.
				Отиде ми надежда якоже ветр, и якоже облак спасение мое.
				И ныне на мя излиется душа моя: и одержат мя дние печалей:
				нощию же кости моя смятошася, жилы же моя разслабеша.
				Многою крепостию ятся за ризу мою: якоже ожерелие ризы моея объя мя.
				Вменяеши же мя равна брению, в земли и пепеле часть моя.
				Возопих же к Тебе, и не услышал мя еси: сташа же и смотриша на мя.
				Наидоша же на мя без милости, рукою крепкою уязвил мя еси:
				вчинил же мя еси в болезнех и отвергл еси мя от спасения.
				Вем бо, яко смерть мя сотрет: дом бо всякому смертну земля.
				Аще бы возможно было, сам бых себе убил, или молил бых иного, дабы ми то сотворил.
				Аз же о всяцем немощнем восплакахся, воздохнух же видев мужа в бедах.
				Аз же ждах благих, и се, сретоша мя паче дние зол.
				Чрево мое воскипе и не умолчит: предвариша мя дние нищеты.
				Стеня ходих без обуздания, стоях же в соборе вопия.
				Брат бых сиринам, друг же птичий.
				Кожа же моя помрачися вельми, и кости моя сгореша от зноя.
				Обратишася же в плачь гусли моя, песнь же моя в рыдание мне.
		</description>
	</item>
</channel>
</rss>