<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
<channel>
	<atom:link href="https://www.fsspx-fsipd.lv/knigi/bible-chslav-1757/biblerss/biblechslav/17/2/rss?format=raw" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<image>
	  <url>https://www.fsspx-fsipd.lv/media/com_zefaniabible/images/bible_100.jpg</url>
	  <title>Библия на церковнославянском (1757)</title>
	  <link>https://www.fsspx-fsipd.lv/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/17-tobiæ/2-chapter?ord=040626</link>
	</image>
	<title>Библия на церковнославянском (1757)</title>
	<link>https://www.fsspx-fsipd.lv/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/17-tobiæ/2-chapter?ord=040626</link>
	<generator>Zefania Bible</generator>
	<language>lv-lv</language>
	<copyright>Pro Hereditate Catholica</copyright>
	<description>Tobiæ chapter 2</description>
	<item>
		<title>Tobiæ chapter 2</title>
		<link>https://www.fsspx-fsipd.lv/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/17-tobiæ/2-chapter?ord=040626</link>
		<guid>https://www.fsspx-fsipd.lv/knigi/bible-chslav-1757/standard/biblechslav/17-tobiæ/2-chapter?ord=040626</guid>
		<pubDate>Mon, 06 Apr 2026 12:47:31 +0300</pubDate>
		<description>
				Егда же приидох в дом мой, и отдана бысть мне Анна жена моя и Товиа сын мой, в праздник пятьдесятницы, иже есть свят седмь седмиц, бысть обед добр мне, и возлегох, еже ясти.
				И узрех снеди многи и рех сыну моему: иди и приведи, егоже аще обрящеши от братии нашея нищаго, иже помнит Господа, и се, ожидаю тебе.
				И пришед рече: отче, един от рода нашего удавлен повержен есть на торжищи.
				И аз, прежде неже вкусити ми, взях его в некий дом, донележе зайде солнце:
				и возвратився умыхся и ядох хлеб мой в скорби,
				и помянух пророчество Амоса, якоже рече: обратятся дние ваши в плачь, и вся веселия ваша в сетование:
				и плакахся: и егда зайде солнце, поидох и ископав погребох его.
				Ближнии же посмевахуся, глаголюще: еще не боится убиен быти за дело сие: и бежа, и се, паки погребает мертвыя.
				И в ту нощь, егда погребох, возвратихся и легох осквернен при стене двора, и лице мое откровено бе:
				не видех же, яко врабия на стене суть, и очесем моим отверстым сущым, испустиша врабия теплое на очеса моя, и быша бельма на очесех моих: и идох ко врачем и не пользоваша мя: Ахиахар же питаше мя, дондеже отидох во Елимаиду.
				А жена моя Анна волну прядяше в домех женских
				и посылаше господием: даяху же ей и они мзду, придавше и козля.
				Егда же прииде ко мне, нача вопити: и рех ей: откуду козля? Не украдено ли есть? Отдаждь е господием: не бо лепо есть ясти краденое.
				Она же рече: дар дадеся ми над мзду. И не веровах ей и глаголах отдати е господием, и стыдяхся пред нею. Она же отвещавши рече ми: где суть милостыни твоя и правды твоя? Се, ведома вся с тобою.
		</description>
	</item>
</channel>
</rss>